Szafirowe szczęście..

Ostatnio zrobiłam Sashce zdjęcia które podbiły moją duszę (jej oczy). Chociaż pogody zmienić za pstryknięciem paluszków nie mogę, to cieszę się tym co mam, i tym, że znalazł się dzień bez deszczu, błota i wszelakich złych przeszkód, w którym wędrowałyśmy tu i tam, byłyśmy w miejscach, których nigdy wcześniej nie odwiedzałyśmy; gdzie siałyśmy lament i podbijałyśmy nowe tereny, zagarnęłyśmy kolejne terytoria do zabaw, ćwiczeń i spacerów. Cieszymy się każdym dniem. Choć ostatnio nie było z nami najlepiej, podniosłyśmy się z ziemi, powstałyśmy z 'błota' i zaczynamy. Może nie od nowa, ale na pewno od pewnego aspektu naszego życia. Coś zakończymy, a coś odnowimy. Wrócimy do starych czasów pomijając złe dni. Zadowolimy się każdą wspólną chwilą, choćby tą najdrobniejszą i najkrótszą, ponieważ to będzie nasza chwila, nikogo innego - nasza ! Najlepsza, najsympatyczniejsza - wyjątkowa !